Tendencje artystyczne w dwudziestoleciu międzywojennym

W  dwudziestoleciu międzywojennym wykształciło się wiele tendencji i nurtów artystycznych do których należały:

Dadaizm z języka francuskiego ” dada” a z j. dziecięcego oznaczające „konika, zabawkę”. Był to awangardowy kierunek uprawiany w sztuce. Jego rozwój to lata 1916-1924, był znany i wykorzystywany zarówno w Szwajcarii, we Francji, Niemczech jak i Stanach Zjednoczonych. Tradycja kulturalna, wszystkie ideologie oraz autorytety i panujące normy moralno-obyczajowe zostały przez niego odrzucone, również negował wszelką dotychczasową sztukę. Oparty był głównie  na chaosie, wszelkiej dowolności, nonsensie i absurdzie. Głównymi przedstawiciele tego nurtu byli: Duchamp, Ernst, Cocteau i Breton.

Neoklasycyzm to połączenie słów „neo ”  i ” klasycyzm” z łacińskiego ” classicus” co znaczy pierwszorzędny. Był to nurt kulturalny, który nawiązywał do wzorców antycznych, klasycyzmu oraz baroku.

Surrealizm (nadrealizm) był kierunkiem w sztuce, którego głównym założeniem był bunt przeciw realizmowi oraz racjonalizmowi. Charakterystyczną cechą było zerwanie z wszelkimi zasadami odnośnie logicznego myślenia oraz normami estetycznymi i moralnymi. Twórca poddawał się strumieniowi skojarzeń często niekontrolowanemu, które sugerowały istnienie tajemnicy dotyczącej życia.  Ogromną rolę w poezji surrealistycznej odgrywały: groteska, halucynacje, urojenia,  absurd, makabryczny żart oraz wrażenie dziwności oraz niezwykłości świata. Do znanych nazwisk tego nurtu należeli malarze Dali, Duchamp, Ernst, Arp i pisarze Aragon, Éluard oraz  Tzara.

Futuryzm z włoskiego ” futurismo”  z języka łacińskiego ” futurus” oznaczający przyszły. Uznawany był za jeden z najbardziej awangardowych i antytradycyjnych nurtów. Nakazywał aby całkowicie odciąć się od przeszłości i  spojrzeć ku przyszłości. Futurystyczni pisarze chcieli zniesienia wszelkich panujących zasad gramatyki, ortografii i interpunkcji. Głównymi przedstawicielami futuryzmu włoskiego był Marinetti, rosyjskiego Majakowski a w Polsce Stern, Wat, Jasieński, Młodożeniec i Czyżewski.

Formizm był awangardowym kierunkiem artystycznym rozwijanym przez grupę plastyków oraz poetów polskich w latach od 1917 do 1922, do których należeli m.im Czyżewski, Chwistek oraz Witkiewicz. Według ich programu artystycznego powinna nastąpić integracja futuryzmu, ekspresjonizmu oraz kubizmu i nawiązywać do sztuki prymitywnej, średniowiecznej oraz  ludowej. Przedstawiciele formizmu zrywali z konwencjami realizmu oraz naturalizmu i w swoich poczynaniach kierowali się tzw. wielością rzeczywistości w sztuce Chwistka i koncepcją Witkiewicza dotyczącą czystej formy.

Abstrakcjonizm z łacińskiego „abstractio” co oznacza oderwanie, miał odzwierciedlenie głównie w sztukach plastycznych. Charakterystyczną cechą było odrzucenie rzeczywistości oraz natury i  przedstawienie ich przy pomocy brył figur, linii lub kolorów. Przedstawicielem i prekursorem był Kandinski.

Kubizm z francuskiego „cubisme” z łacińskiego ” cubus” co oznacza sześcian. Był kierunkiem w sztuce, który odrzucał naśladowanie natury w tradycyjne sposób, która przedstawiana była jako bryła połączona ze zgeometryzowanych elementów, które można dowolnie łączyć ze sobą. Przedstawicielami byli Picasso i  Braque oraz Gris, Weber, Léger i Marcoussis.

auto do ślubu

Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Kod autoryzacyjny z obrazka: (jest wymagane)


Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz