Tadeusz Peiper

O Awangardzistach słów kilka...

Grupa literacka o nazwie Awangarda Krakowska była jedną z czołowych grup działających w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Założycielem grupy, twórcą jej programu oraz głównym teoretykiem był Tadeusz Peiper. Grupa zgromadzona była przy czasopiśmie „Zwrotnica”, którego pierwszy numer Peiper wydał w połowie 1922 roku. » Czytaj więcej

Literatura polska w Dwudziestoleciu Międzywojennym

Literatura polska w okresie Dwudziestolecia Międzywojennego kształtowała się od 1918 do 1939 roku. Tuż po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, życie literackie powoli zaczęło odżywać i organizować się od nowa. W roku 1920 nastąpiło rozpoczęcie działalności Związku Zawodowego Literatów Polskich, cztery lata później powstała polska sekcja stowarzyszenia pisarzy PEN Club, a w roku 1926 uregulowane ustawą zostało prawo autorskie.

» Czytaj więcej

Awangarda Krakowska

Awangarda Krakowska - grupa literacka, która działała w okresie 1922−27 przy czasopiśmie „Zwrotnica” wydawanym w Krakowie. Była jedną z grup poetyckich dwudziestolecia międzywojennego.

Przewodnikiem tej grupy był Tadeusz Peiper teoretyk oraz autor programu. Założenia nowej poezji zawierał ogłoszony w roku 1922 manifest noszący tytuł „Miasto. Masa. Maszyna”. Krakowska grupa to jedyny nowatorski polski ruch artystyczny, który własny program poetycki opracował w szczegółach. Jej hasło brzmiało: „Minimum słów, maksimum treści”. Awangarda to termin wojskowy, wybrany nieprzypadkowo i związany był z charakterem Awangardy Krakowskiej, której założeniami były bojowość, ruchliwość i zmienność. Miała ona na celu tworzenie nowych form oraz stylów artystycznych poprzez łamanie praktykowanych już stylów oraz form, również sięganie po tematy zakazane oraz nowe środki wyrazu artystycznego).

» Czytaj więcej

Grupy poetyckie dwudziestolecia międzywojennego

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku w odrodzonym państwie Polskim zaistniały warunki do rozwoju nauki oraz literatury. Bardzo istotną rolę w tym rozwoju spełniało pokolenie pisarzy, którzy ukształtowani zostali już w kulturze modernizmu. Należeli do nich prozaicy tacy jak: Żeromski, Nałkowska, Przybyszewski, Berent czy Strug oraz poeci: Staff, Kasprowicz i Leśmian.  W rozwoju literatury szczególną rolę spełniali ludzie młodzi.  Po odzyskaniu niepodległości, zaczęło powstawać coraz więcej nowych programów pokazujących jak literatura powinna korzystać z wolności.

Do jednej z takich grup poetyckich należała Awangarda Krakowska. Ich program to tzw. 3 M, który głosił, że tematami wykorzystywanymi w sztuce powinny być miasta, masy oraz maszyny, gdyż sztuka powinna podążać za rozwojem cywilizacji.  Dążeniem artystów było maksymalne skondensowanie treści, a najważniejszym ze środków językowych była metafora. Hasłem przez nich propagowanym było „najmniej słów”. Reprezentantami awangardy krakowskiej był: Jan Brzękowski, Julian Przyboś, Jalu Kurek oraz Tadeusz Peiper.

» Czytaj więcej