Futuryści

Dwudziestolecie międzywojenne - czas radosnej twórczości

Czas międzywojnia w Polsce był czasem absolutnie wyjątkowym, zapoczątkowanym w roku 1918. To właśnie wtedy Polska odzyskała niepodległość po przeszło stu latach niewoli. Czas wielkich przemian społecznych, politycznych, kulturalnych, gospodarczych. Ogromne zmiany, jakie dokonały się wówczas w literaturze zdecydowanie najlepiej określa fragment pochodzący z Czarnej wiosny Antoniego Słonimskiego:

Ojczyzna moja wolna, wolna…
Więc zrzucam z ramion płaszcz Konrada.
Ojczyzna w więzach już nie biada,
Dźwiga się, wznosi, wstaje wolna. » Czytaj więcej

Grupy poetyckie dwudziestolecia międzywojennego

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku w odrodzonym państwie Polskim zaistniały warunki do rozwoju nauki oraz literatury. Bardzo istotną rolę w tym rozwoju spełniało pokolenie pisarzy, którzy ukształtowani zostali już w kulturze modernizmu. Należeli do nich prozaicy tacy jak: Żeromski, Nałkowska, Przybyszewski, Berent czy Strug oraz poeci: Staff, Kasprowicz i Leśmian.  W rozwoju literatury szczególną rolę spełniali ludzie młodzi.  Po odzyskaniu niepodległości, zaczęło powstawać coraz więcej nowych programów pokazujących jak literatura powinna korzystać z wolności.

Do jednej z takich grup poetyckich należała Awangarda Krakowska. Ich program to tzw. 3 M, który głosił, że tematami wykorzystywanymi w sztuce powinny być miasta, masy oraz maszyny, gdyż sztuka powinna podążać za rozwojem cywilizacji.  Dążeniem artystów było maksymalne skondensowanie treści, a najważniejszym ze środków językowych była metafora. Hasłem przez nich propagowanym było „najmniej słów”. Reprezentantami awangardy krakowskiej był: Jan Brzękowski, Julian Przyboś, Jalu Kurek oraz Tadeusz Peiper.

» Czytaj więcej