Rozwój oświaty w dwudziestoleciu międzywojennym

W dwudziestoleciu międzywojennym rozwój kultury związany był głównie z podnoszeniem poziomu intelektualnego oraz estetycznego społeczeństwa. Zasadniczy wpływ na te zmiany miały problemy związane z odbudową państwa. Szczególny wydźwięk miało rozpowszechnienie edukacji wśród społeczeństwa.
Organizacja nowego państwa po odzyskaniu niepodległości rodziła wiele problemów. Należał do nich problem z ujednoliceniem systemu oświaty na terenie gdzie Polacy byli pod rządami trzech różnych zaborców.

W kwietniu 1919 r. miało miejsce spotkanie nauczycieli, które zostało odnotowane jako Sejm Nauczycielski, to właśnie na nim miały zostać przedstawione wizje ujednolicania całego systemu szkolnego. Zaproponowano tam m.in. bezpłatną i jednolitą 7-letnią szkołę, jak również powiązanie poszczególnych szczebli całego szkolnictwa, dające takie same szanse na edukację i dostęp do niej bez względu na pochodzenie. Propozycje te pomimo tego, że nie zostały całkowicie wprowadzone miały wpływ na kolejne reformy szkolnictwa. Pierwszy akt prawny regulujący kwestie oświaty to dekret o nazwie : „O obowiązku szkolnym” pochodzący z 7 lutego 1919 r. Miał on na celu wprowadzenie obowiązkowej szkoły dla dzieci pomiędzy 7 – 14 lat. Szkoła miała być bezpłatna, problemem było zapewnienie zgodnie z założeniem dostępu wszystkim dzieciom do szkół. Ten problem starano się rozwiązać w czasie całego okresu dwudziestolecia międzywojennego. Sukcesy zaczęto odnotowywać w szkolnictwie średnim. Początkowo były to gimnazja, które przed odzyskaniem niepodległości zajmowały się edukacja dzieci pochodzących z bogatszych rodzin. Szkoły powszechne edukowały dzieci z mniej zamożnych rodzin. Konserwatyści zdecydowanie byli za starym podziałem szkół, demokraci z kolei byli za ujednoliceniem szkolnictwa oraz równego dostępu dla wszystkich.

W roku 1932 wprowadzono tzw. reformą jędrzejewiczowską, którego autorem był premier i minister oświaty Janusz Jędrzejewicz. Wielonarodowościowy charakter naszego państwa spowodował konieczność powstania szkół dla dzieci pochodzących z mniejszości, lecz oczekiwania szczególnie na wschodzie pośród Ukraińców oraz Białorusinów nie zostały w pełni zaspokojone. Lata dwudzieste to także program związany z kształceniem w tzw. duchu narodowym, gdzie szczególny nacisk kładziono na wychowanie zgodnie z tradycją a także zwracano uwagę na kwestie patriotyzmu. W okresie międzywojennym rozwinął się ruch nauczycielski. Powstały liczne związki a także stowarzyszenia t.j. ZNP – Związek Nauczycielstwa Polskiego.

 

Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Kod autoryzacyjny z obrazka: (jest wymagane)


Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz